مرد نجوا کنان گفت:

ای خداوند و ای روح بزرگ،با من حرف بزن؛

و چکاوکی با صدای قشنگی خواند،

اما مرد نشنید...

سپس مرد دوباره فریاد زد:

با من حرف بزن؛

و برقی در آسمان جهید و صدای رعد در آسمان طنین افکن شد،

اما مرد باز هم نشنید.

مرد نگاهی به اطراف انداخت و گفت:

ای خالق توانا پس حداقل بگذار تا من تورا ببینم؛

و ستاره ای به روشنی درخشید،

اما مرد فقط رو به آسمان فریاد زد:

پروردگا را به من معجزه ای نشان بده!

و کودکی متولد شد و زندگی تازه ای آغاز شد؛

اما مرد متوجه نشد وبا نا امیدی ناله کرد:

خدایا مرا به شکلی لمس کن و بگذار تا بدانم اینجا حضور داری؛

و آنگاه خداوند بلند مرتبه دست خود را از آسمان بر روی زمین دراز کرد و ومرد را لمس کرد،

اما مرد با حرکت دست پروانه را دور کرد و قدم زنان رفت...